Od Ajaxa "Tajemnica starej księgi" cz. 10 (cd. Rose)

- Wiesz co, Rose? Ja pamiętam tę wilczycę. I wiem o jaką księgę jej chodzi. Jak ta księga trafi w łapy nieodpowiedniego wilka, skończy się to masakrą. Wiem co mówię. - Powiedziałem zupełnie poważnie.
To nie czas na żarty, tu chodzi o życie całej watahy!
- No i co teraz?
- Chodź, ta księga jest ukryta przeze mnie. Ale pamiętaj Rose! Nikomu, nikomu, nawet najbardziej zaufanemu wilkowi nie możesz powiedzieć o księdze i o tym co tu zaszło. Okej?
Wadera się zgodziła. Poszliśmy przed moją jaskinię.
Przeszedłem kilka metrów w bok i zacząłem kopać. Zaraz wyjąłem ciężką, brązową księgę.
Położyłam ją w jaskini i wysłałem do Rose znak łapą, aby podeszła.
- Co w niej jest? - Zapytała się.
- Nie mam pojęcia, ale to podobno straszne. Słyszałem, że kiedy wilki tam zaglądają, albo umierają, albo stają się... Inne..
- Inne?
- Nie wiem, co to mogło znaczyć.

<Rose? Zaglądamy?>

Od Rose "Jak dołączyłam do watahy?" cz. 9 (cd. Ajax)

Przełknęłam głośno ślinę.
- Zapamiętałeś jej wygląd? - dukałam poszczególne sylaby
- Tego się nie zapomina... - mruknął - A co myślisz, że znajdziemy ją w jakiejś księdze?
Kiwnęłam głową.
- Najprawdopodobniej jest w jakiejś księdze o demonach lub tym podobnych.
Sięgnęłam po pierwszą z brzegu książkę i otworzyłam ją. W środku roiło się od notatek i rysunku obrzydliwych istot. Przy niektórych chciało mi się wymiotować. Kątem oka widziałam, że Ajax też ledwo się od tego powstrzymuje. Wreszcie triumfalnie wskazałam łapą rysunek tajemniczej wadery.
- Liferia? Co to w ogóle za imię? - zdziwił się niezmiernie
- Cicho czytaj dalej.
- Starożytna boginka śmierci, pomocnica Hadesa. Zwana inaczej Morią. Żądna krwi i bardzo brutalna. Ma jad w kłach.
- No to mamy problem... - mruknęłam pod nosem

<Ajax? Masz moje wypociny XD>

Od Kiiyuko "Love story" cz.10 (cd. Rafael)

Patrzyłam na Rafaela z szeroko otartymi oczyma, gdy ten lekko musnął swoimi ustami moje. Naprawdę, nie spodziewałam się po nim czegoś takiego. W pierwszej chwili zastanowił mnie fakt, dlaczego to zrobił i jak powinnam się zachować. Jednak za chwilę nastąpiło coś odrobinę innego, co zdumiło mnie jeszcze bardziej... Niewinny buziaczek zmienił się w namiętny pocałunek. Ku mojemu zaskoczeniu, zamknęłam oczy napawając się tym uczuciem. Zatraciłam się w gorącu, jakim było zalewane moje serce niczym najsłodszym miodem. Rafael gwałtownie się ode mnie oderwał i zaczerpnął tchu. Ja w sumie też potrzebowałam odrobiny tlenu, bo najwidoczniej i ja i on zapomnieliśmy o oddychaniu.
- Ja... bardzo... cię... przepraszam... - wysapał zmieszany. Na twarzy miał widoczne dwa czerwone rumieńce. Ja zapewne nie wyglądałam ani trochę lepiej.
- Ej, daj już spokój. Nie jestem zła... - odparłam z uśmiechem. Wyciągnęłam łapę, chwyciłam basiora za włosy na piersi i przyciągnęłam go do siebie. Nasze usta ponownie złączyły się razem. Dostałam to, czego chciałam. Niestety, ale ta słodka rozkosz po upływie ok. 3 min. się skończyła, bo Rafael musiał już gdzieś iść... Nie wnikałam już gdzie. Niechętnie pozwoliłam mu odejść.

***

Przez najbliższy tydzień, a może i nawet więcej regularnie się spotykaliśmy, chodziliśmy na romantyczne randki... Było cudownie. Jednak było jeszcze piękniej, gdy w końcu postanowiłam, że pewnego wieczoru zaproszę go do swojej jaskini. Wówczas było jeszcze przyjemniej...

***

Któregoś dnia Rafael zaprosił mnie na spacer do Różowego Lasu. Miał mi coś ważnego do powiedzenia.

<Rafi, czekam na oświadczyny. XD>

Od Ajaxa "Jak dołączyłam do watahy? [Rose]" cz. 8 (cd. Rose)

- No, no. Śmiej się. - Mruknąłem z uśmiechem i odłożyłem sobie książkę na bok. Żeby nie tracić czasu zabraliśmy się do roboty. Nie lubię porządkować, ale w towarzystwie Rose jest to miłe i wesołe przeżycie. Co z tego, że jakieś pół godziny zmarnowaliśmy na wygłupach i śmianiu się z niczego...
Jednak to fajne skończyło się, jak ktoś wszedł do środka. Była to czarno-szara wadera, cała poubierana w jakieś czarne wdzianko i... Szmaty? (Nieważne...) Na pysku miała metalowy kaganiec. Był on jednak założony tak luźno, że mogła ta tajemnicza ,,przybyszka z innej planety" w niej swobodnie mówić. Miała świecące, tajemnicze oczy w kolorze żółtym.
- Kryj mnie! - Krzycząc to zasłoniłem sobie oczy łapami. Ha! I kto tu rządzi? Nie ja.
Wadera z tajemniczym spojrzeniem podeszła do mnie, brzęcząc jakimiś łańcuchami zwisającymi z wdzianka.
Chwyciła mnie za futro i przyciągnęła do siebie.
- Posłuchaj, Alfa się niecierpliwi, chce mieć księgę, jasne? Masz trzy dni na dostarczenie mi jej, albo do ciebie przyjdę i cie zabiję! - Szepnęła, dosyć głośno.
Po tym puściła mnie. Skierowała agresywne spojrzenie do Rose, zaczęła iść w stronę wyjścia. Zatrzymała się w wyjściu i powiedziała:
- Do zobaczenia.
Kiedy zniknęła za wyjściem zostaliśmy sami, we dwójkę, w zupełnej ciszy.

<Rose? Piszę to ponad pół godziny xd>