Ciekawostka #16

Przez jakiś czas na WMW można było składać formularze nowych wilków i op. tylko za pomocą formularzy do uzupełnienia. Działało to w tej sposób, że przykładowo chcesz dać wilkowi imię, więc wpisujesz imię w białe pole. Tak samo z wiekiem i całą resztą... Na końcu klikasz "WYŚLIJ" i nawet nie wiesz, kto to otrzymał. Formularze te oczywiście trafiały do mojej skrzynki e-mail, które następnie wstawiałam na bloga.
Fajnie to brzmi tylko w teorii, bo w rzeczywistości nie każdy miał dostęp do linku, formularze nie zawsze się wysyłały (znikały po drodze)... Zrezygnowałam z tego nie tylko z powodu błędów, ale i także dlatego, że wiele osób podawało nieprawdziwy login lub e-mail, gdyż mieli poczucie animowości, robiło formy na żarty czy po prostu stwierdziłam, że jest to... niepraktyczne. Jak się po jakimś czasie okazało - nie mogłam wszystkiego skopiować na raz, a przepisywanie każdego pola z osobna, przeskakując między kartami pożerało mnóstwo czasu.

Od Serill'a "Stado" cz.3 (C.D. Mizuki)

- Może troszkę - zachichotałem cicho. - Halo, panie strażniku! Mamy tu demona!
Zaśmiała się i ugasiła pobliski ogień. Na jego miejscu od razu pojawił się śnieg.
- Chodźmy już.
Ruszyliśmy w dalszą drogę, a ja skupiłem się na podziwianiu terenów watahy. Postanowiłem nawiązać wcześniej utraconą rozmowę.
- Jak tu jest? - spytałem.
- W sensie?
- W sensie jak się tu żyje i te sprawy.
- Mhm... więc - zaczęła. - Opowiem ci raczej ogólnie. Żyje się tu naprawdę dobrze, są duże jaskinie, raczej miłe towarzystwo. Rozległe tereny. Mamy dużo zwierzyny. Opowiadać dalej?
- Chyba wystarczy.
Uśmiechnęła się, jednak po wyjściu z Śnieżnego Lasu zrzedła jej mina.
- Co się stało? - spytałem.
- Eh, po prostu nie cierpię tego skwaru.
W niezręcznym milczeniu ruszyliśmy dalej.
- To tutaj - orzekła w końcu. - Jaskinia Alfy. Ishi, jesteś zajęta? - zawołała, wsuwając pysk do jej chłodnego wnętrza.
- Nie! - usłyszeliśmy w odpowiedzi.
- Wbijaj do środka. Masz przed sobą "rozmowę kwalifikacyjną" - powiedziała do mnie Mizuki, po czym położyła się na skraju jaskini. Wszedłem do niej i zobaczyłem jasnobrązową sylwetkę Alfy.
Po kilkunastu minutach opuściłem chłodne wnętrze.
- I jak? - Mizuki podniosła się i podeszła do mnie.
- Jestem na okresie próbnym, że tak powiem.
- Super! - uśmiechnęła się.
Odwzajemniłem uśmiech.
- To co robimy?

<Mizuki? Miałam to napisane dawno temu, ale zapomniałam wysłać xD>

Uwagi: "Po prostu" i "nie cierpię" piszemy osobno.

Od Alexandra "Jak najdalej stąd" #7 (cd. Yuki)

Oto siódma część op. od wilków spoza CK. Aby dowiedzieć się nieco więcej o nich oraz o powodzie ich ucieczki, możecie również przeczytać serię op. "Nowy dom?" z BK, w której to Alexander oraz Kira poznają się ze sobą i szybko zaprzyjaźniają się, choć nie jest to widoczne na pierwszy rzut oka.

Op. powstaje ze współpracą CK.

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ciekawostka #15

Początkowo narzeczonym Kiiyuko miał być Onurix, lecz zrezygnowałam z tego pomysłu. Dlaczego? Sama nie wiem. Nie pamiętam. Właśnie przez to Kii była sama przez ponad nasz realny rok.